ژانر: درام

خلاصه داستان: فیلم «نیروهای بالا» (با عنوان اصلی Wei Ji Hang Xian) یک اکشن-تریلر هنگ‌کنگی-چینی به کارگردانی اکسید پانگ و چی-لئونگ لو است که توسط اندی لاو تولید شده و خود او در نقش اصلی بازی می‌کند. داستان حول گائو هائوجون (اندی لاو)، یک متخصص امنیتی بین‌المللی و پلیس سابق که از اختلال دوقطبی رنج می‌برد، می‌چرخد. سال‌ها پیش، در جریان یک ماموریت برای سرکوب سارقان جواهرفروشی، خشم او منجر به تصادفی شد که باعث نابینایی دخترش، شیائوجون (ژانگ زیفنگ)، و جدایی از همسرش، فو یوان (لیو تائو)، شد. گائو پس از استعفا از نیروی پلیس، به‌عنوان کارشناس امنیتی در خطوط هوایی هانگیو مشغول به کار می‌شود. در پرواز افتتاحیه ایرباس A380 لوکس، او به‌طور اتفاقی با همسر سابق و دخترش هم‌سفر می‌شود. ناگهان، دوازده هواپیماربا به رهبری مایک (کو چوشیائو)، که او نیز به اختلال دوقطبی مبتلاست، هواپیما را با بیش از ۸۰۰ مسافر گروگان می‌گیرند. گائو، با کمک مخفیانه شیائوجون از طریق بی‌سیم اسباب‌بازی، با هواپیماربایان مقابله می‌کند. فیلم با صحنه‌های اکشن مانند درگیری در داخل و خارج هواپیما، تیراندازی، و تلاش برای جلوگیری از سقوط، به موضوعات رستگاری، روابط خانوادگی، و سلامت روان می‌پردازد. با این حال، به دلیل داستان کلیشه‌ای که شبیه «جان‌سخت در هواپیما» توصیف شده، ویرایش پرش‌دار، گفت‌وگوهای غیرواقعی، و جلوه‌های ویژه ضعیف CGI، به‌ویژه در سکانس‌های پایانی، نقدهای متفاوتی دریافت کرد. بازی اندی لاو و ژانگ زیفنگ تحسین شد، اما فیلم به دلیل فقدان نوآوری، پایان بیش‌ازحد دراماتیک، و طراحی غیرواقعی هواپیما (شبیه مرکز خرید با محفظه‌های جداگانه) نقد شد. آهنگ پایانی و موسیقی لئون کو تحسین شد، اما برخی آن را بیش‌ازحد احساسی دانستند

خلاصه داستان: فیلم «کرم شب‌تاب» یک درام فانتزی فیلیپینی به کارگردانی زیگ مادامبا دولای و نویسندگی آنجلی آتینزا است که در سال ۱۹۹۹ روایت می‌شود. داستان از دیدگاه تونتون بزرگسال (دینگ‌دونگ دانتس) روایت می‌شود که به گذشته و کودکی خود بازمی‌گردد. تونتون ۱۰ ساله (اوئن میکائل)، پسری است که پس از مرگ مادرش الای (الساندا د رسی) بر اثر سرطان سینه، با ترومای ناشی از قلدری هم‌کلاسی‌ها و گذشته‌ای دردناک با پدر بدسرپرستش (خوانچو تری‌وینو) دست‌وپنجه نرم می‌کند. الای در داستان‌های شبانه‌اش از جزیره افسانه‌ای کرم‌های شب‌تاب در جزیره تیکائو، زادگاهش، برای تونتون تعریف می‌کرد که آرزوها را برآورده می‌کند. تونتون، با خاکستر مادرش و دفترچه‌ای حاوی نقاشی‌هایش از این داستان‌ها، سفری ماجراجویانه برای یافتن جزیره آغاز می‌کند. او در این مسیر با بیلی (میگل تانفلیک)، پسری که نام «الای» را روی بازویش خالکوبی کرده، لوئی (اپی کویزون)، مردی میانسال که به خانه‌اش بازمی‌گردد، و اریکا (ایزابل اورتگا)، دختری که با ادعای خیریه عکس می‌فروشد، همراه می‌شود. این گروه پس از اخراج از اتوبوس، با هم به خانه لوئی و همسرش کارمن (یایو آگویلا) می‌رسند. تونتون در نهایت به تیکائو می‌رسد، اما متوجه می‌شود جزیره جادویی خیالی بوده و نمی‌تواند مادرش را بازگرداند. با این حال، دیدن کرم‌های شب‌تاب در غار، خاطرات مادرش را زنده می‌کند و او با الهام از این تجربه، کتابی می‌نویسد که برنده جایزه ملی کتاب کودکان می‌شود. فیلم به موضوعات عشق مادرانه، غلبه بر ترس، و قدرت تخیل می‌پردازد. با این حال، به دلیل فریم روایی ضعیف (مصاحبه تونتون بزرگسال)، احساسات بیش‌ازحد، و موسیقی بیش‌ازحد احساسی، نقدهای متفاوتی دریافت کرد. بازی میکائل به‌عنوان بهترین بازیگر کودک MMFF 2023 و تصاویر خیره‌کننده نیل دازا تحسین شدند، اما برخی منتقدان داستان را کلیشه‌ای و فاقد عمق در شخصیت‌های فرعی دانستند

خلاصه داستان: فیلم «آتش‌نشانان» (به کره‌ای: 소방관) یک درام اکشن کره‌ای به کارگردانی و نویسندگی کواک کیونگ‌تک است که بر اساس حادثه واقعی آتش‌سوزی هونگجه‌-دونگ در سال ۲۰۰۱ ساخته شده است. داستان حول چئول‌وونگ (جو وون)، آتش‌نشان تازه‌کار در واحد نجات ایستگاه آتش‌نشانی سئول، و جین‌سئوپ (کواک دو-وون)، آتش‌نشان باتجربه‌ای با لقب «مردی که بیشترین تعداد افراد را در آتش نجات داده»، می‌چرخد. در ساعت ۳:۴۷ بامداد ۴ مارس ۲۰۰۱، مرکز تماس اضطراری ۱۱۹ گزارشی از آتش‌سوزی در محله هونگجه‌-دونگ دریافت می‌کند. چئول‌وونگ و تیمش، از جمله کانگ این‌گی (یو جه‌-میونگ)، سئو هوی (لی یو-یونگ)، و سین یونگ‌ته (کیم مین‌جه)، به صحنه اعزام می‌شوند. در میان دود و شعله‌های غلیظ، جین‌سئوپ برخلاف دستور عقب‌نشینی رئیس، برای نجات یک نفر به جست‌وجو ادامه می‌دهد، اما این تصمیم منجر به مرگ یکی از همکارانش می‌شود. چئول‌وونگ، که ترسش به خشم علیه جین‌سئوپ تبدیل شده، او را مقصر می‌داند. در حالی که تنش میان آن‌ها بالا می‌گیرد، یک آتش‌سوزی دیگر سرنوشتشان را تغییر می‌دهد. فیلم به موضوعات شجاعت، فداکاری، و شرایط کاری ضعیف آتش‌نشانان کره‌ای، مانند تجهیزات غیرمقاوم در برابر آتش، می‌پردازد. با وجود صحنه‌های آتش‌نشانی خوش‌ساخت، فیلم به دلیل ملودرام بیش‌ازحد، داستان قابل‌پیش‌بینی، و روایت غیرخطی که برخی خطوط داستانی را حل‌نشده رها می‌کند، نقدهایی دریافت کرد. بازی جو وون و کواک دو-وون به دلیل شدت عاطفی تحسین شد، اما برخی منتقدان فیلم را به دلیل فقدان نوآوری و شباهت به درام‌های معمول کره‌ای نقد کردند. تصاویر واقعی از حادثه هونگجه‌-دونگ در پایان فیلم، که منجر به مرگ شش آتش‌نشان شد، تأثیر احساسی عمیقی دارد

خلاصه داستان: فیلم «دادگاه: دولت علیه یک هیچ‌کس» یک درام حقوقی تلوگویی به کارگردانی و نویسندگی رام جاگادیش در اولین تجربه کارگردانی‌اش است که توسط پراشانتی تیپیرننی تولید و توسط نانی ارائه شده است. داستان در ویساکاپاتنام رخ می‌دهد و حول متو چندراشکار (هارش روشن)، معروف به چندو، پسری ۱۹ ساله از خانواده‌ای فقیر که برای امرار معاش کارهای مختلفی انجام می‌دهد، می‌چرخد. او با جبیلی (سری‌دوی آپالا)، دختری از خانواده‌ای بانفوذ، دوستی بی‌گناهی برقرار می‌کند. این رابطه عاشقانه خشم عموی جبیلی، مانگاپاتی (سیواجی)، یک متعصب سخت‌گیر، را برمی‌انگیزد که معتقد است این دوستی لکه‌ای بر شرافت خانوادگی است. مانگاپاتی با اتهامات جعلی تحت قانون POCSO (حمایت از کودکان در برابر جرایم جنسی)، چندو را به دام می‌اندازد و او را به زندان می‌فرستد. سوریا تجا (پریادارشی پولیکوندا)، وکیلی تازه‌کار و آسیب‌پذیر در مؤسسه حقوقی موهان رائو (سای کومار)، پرونده چندو را بر عهده می‌گیرد تا بی‌گناهی او را ثابت کند و با تعصبات اجتماعی و فساد در سیستم قضایی مبارزه کند. فیلم به موضوعات عدالت اجتماعی، سوءاستفاده از قوانین، فشار همسالان، و مبارزه برای حقیقت می‌پردازد و با دیالوگ‌های تند و تیز، داستان عاشقانه‌ای ظریف، و موسیقی ویجای بولگانین که فضای احساسی را تقویت می‌کند، همراه است. با این حال، به دلیل نیمه اول کند، ملودرام بیش‌ازحد، و برخی انتخاب‌های روایی قابل‌پیش‌بینی، نقدهای متفاوتی دریافت کرد. بازی پریادارشی به دلیل ظرافت و طنز ظریف، و سیواجی به دلیل نمایش قدرتمند یک شخصیت سمی، تحسین شدند، اما فیلم به دلیل شباهت به «وکیل صاحب» و «جولی ال‌ال‌بی» و فقدان دقت رویه‌ای در سکانس‌های دادگاه نقد شد. فیلم با بودجه ۴ کرور روپیه ساخته شد و ۵۷-۵۸.۱۵ کرور روپیه در گیشه جهانی فروش داشت.

خلاصه داستان: فیلم «جادوگر» (Cadı) یک درام ترسناک-هیجانی ترکیه‌ای به کارگردانی ارمان بستان و اقتباسی از رمان «جادوگر» نوشته حسین رحمی گورپینار (۱۹۱۲) است. داستان در اواخر امپراتوری عثمانی در استانبول رخ می‌دهد و حول فکریّه (بوسه مرال)، زنی جوان و بیوه، می‌چرخد که به اجبار با ناشیت نفی افندی (فورکان آندیچ)، صاحب عمارتی مرموز، ازدواج می‌کند. فکریّه با شنیدن شایعات درباره ارواح و جادوگران در عمارت، به کاوش در رازهای تاریک گذشته می‌پردازد. او با کنعان (چاغداش اونور اوزتورک)، خدمتکاری که اسراری را پنهان می‌کند، و دیگر ساکنان مانند سوریا (سوریه کیلیمجی) روبه‌رو می‌شود که به تنش‌ها می‌افزایند. فیلم با الهام از آثار گوتیک مانند «ربکا» و «جین ایر»، به موضوعات هویت، سوءظن، و چالش‌های روانی می‌پردازد و پایانی غیرمنتظره با رویکرد فرویدی ارائه می‌دهد که جهل را برملا می‌کند. با این حال، به دلیل بازی‌های ضعیف، گفت‌وگوهای غیرطبیعی، جلوه‌های ویژه مصنوعی، و ریتم کند با مدت‌زمان ۱۳۴ دقیقه، نقدهای متفاوتی دریافت کرد. طراحی صحنه، لباس‌ها، و فیلم‌برداری آنند سی. چاندران برای خلق فضای تاریک و گوتیک تحسین شدند، اما داستان به دلیل فقدان عمق در شخصیت‌ها و شباهت به فیلم‌های ترسناک کلیشه‌ای ترکیه‌ای نقد شد. برخی تماشاگران پایان را گیج‌کننده و شخصیت کنعان را مبهم یافتند، در حالی که بازی مرال و آندیچ به دلیل نمایش شجاعت و چندلایگی مورد ستایش قرار گرفت.[](https://www.imdb.com/title/tt31579702/)[](https://www.imdb.com/fr/title/tt31579702/)[](https://www.imdb.com/title/tt31579702/reviews/)

خلاصه داستان: فیلم «غریبه در خانه‌ام» یک درام هیجانی به کارگردانی جف فیشر و بر اساس رمان پرفروش ادل پارکس است. داستان حول علی (سوفیا بوش)، همسرش جف (کریس جانسون)، و دختر ۱۵ ساله‌شان کیتی (آمیا میلر) می‌چرخد که زندگی خانوادگی به‌ظاهر کاملی در خانه‌ای شیک در پارک سیتی، یوتا دارند. این آرامش با ورود تام تروبی (کریس کارمک)، غریبه‌ای جذاب، به هم می‌ریزد که ادعا می‌کند کیتی در زمان تولد در بیمارستان با دختر او، لیو، جابه‌جا شده است. تام مدعی است که همسر سابقش بلا، که از سرطان تخمدان درگذشته، به دلیل جهش ژن BRCA، آزمایش ژنتیکی روی فرزندانش انجام داده و متوجه شده لیو فرزند بیولوژیکی آن‌ها نیست. علی و جف، که نگران خطر سرطان برای کیتی هستند، تصمیم به انجام آزمایش DNA می‌گیرند، اما از گفتن حقیقت به کیتی خودداری می‌کنند. نتایج آزمایش ادعای تام را تأیید می‌کند و کیتی، که از این راز مطلع می‌شود، دچار بحران هویتی می‌شود و به جردن، پسری که در بازسازی حیاط خانه‌شان کمک می‌کند، پناه می‌برد. با دخالت بیشتر تام در زندگی خانواده، از جمله مکالمات عمیق با علی درباره گذشته‌اش، مشخص می‌شود که او درباره بیماری بلا دروغ گفته و اهدافش خیرخواهانه نیست. در همین حال، غریبه‌ای مرموز با ابزارهایی مانند طناب و دستبند در اطراف خانه پرسه می‌زند و تنش را افزایش می‌دهد. فیلم با پیچش‌های داستانی، از جمله افشای رازهای گذشته تام و بلا، به موضوعات هویت، اعتماد، و وسواس می‌پردازد. با این حال، به دلیل داستان قابل‌پیش‌بینی، دیالوگ‌های غیرواقعی، ویرایش پرش‌دار، و پایان آشوبناک که به سبک فیلم‌های Lifetime بیش‌ازحد دراماتیک است، نقدهای متفاوتی دریافت کرد. بازی بوش و میلر به دلیل شدت عاطفی تحسین شد، اما فیلمنامه و کارگردانی به دلیل فقدان عمق و تکیه بر کلیشه‌های هیجانی نقد شدند.

خلاصه داستان: فیلم «آیین» یک فیلم ترسناک آمریکایی به کارگردانی دیوید مایدل و نویسندگی مایدل و انریکو ناتاله است که بر اساس داستان واقعی اکورسیسم اما اشمیت در سال ۱۹۲۸ در ارلینگ، آیووا ساخته شده است. داستان در سال ۱۹۲۸ در شهر کوچک ارلینگ رخ می‌دهد و حول اما اشمیت (ابیگیل کوئن)، زنی جوان که از پدیده‌های ترسناک و غیرقابل‌توضیح مانند کابوس‌های شبانه، پرخاشگری‌های خشونت‌آمیز، صحبت به زبان‌هایی که نمی‌داند، و نفرت غیرطبیعی نسبت به اشیاء مقدس رنج می‌برد، می‌چرخد. خانواده‌اش، که کاتولیک‌های مؤمنی هستند، معتقدند او تسخیر شده و از کلیسا درخواست کمک می‌کنند. دو کشیش، تئوفیلوس ریزینگر (آل پاچینو)، کشیشی با تجربه و مصمم، و جوزف اشتایگر (دن استیونز)، کشیش جوانی که در بحران ایمان به سر می‌برد، برای انجام اکورسیسم به صومعه‌ای منزوی فرستاده می‌شوند. اکورسیسم در سه مرحله طاقت‌فرسا انجام می‌شود که طی آن اما صداهای متعدد و شیطانی از خود بروز می‌دهد، از جمله صداهایی که ادعا می‌کنند متعلق به بعلزبول، یهودا اسخریوطی، و پدر متوفی اما هستند که در زندگی او را آزار داده بود. روح عمه‌اش، که شایعه شده جادوگر بوده، نیز ظاهر می‌شود. اما با رفتارهایی مانند تشنج، معلق شدن در هوا، و صحبت به زبان‌های لاتین، آلمانی، و آرامی، کشیش‌ها و راهبه‌ها را به چالش می‌کشد. فیلم به موضوعات ایمان، تردید، و مبارزه با شر می‌پردازد، اما به دلیل داستان کلیشه‌ای، فیلم‌برداری ناپایدار و شبیه به سبک مستند که گاهی حواس‌پرت‌کن است، و فقدان عمق در شخصیت‌پردازی، نقدهای منفی دریافت کرد. بازی‌های پاچینو، استیونز، و کوئن به دلیل شدت و باورپذیری تحسین شدند، اما فیلم به دلیل عدم نوآوری و شباهت بیش‌ازحد به «جن‌گیر» (۱۹۷۳) و پایان ناامیدکننده نقد شد.

خلاصه داستان: فیلم «شکسته» یک درام وسترن معاصر آمریکایی به کارگردانی و نویسندگی کارلایل یوبانک است. داستان حول ترو برندی‌واین (وایات راسل)، یک سوارکار برهنه‌پشت (bareback bronc rider) می‌چرخد که از پذیرفتن افول حرفه‌اش در رودئو سر باز می‌زند. وقتی ترو در یک کولاک غیرمنتظره بهاری گرفتار می‌شود، باید با جراحات، بیماری، و سرمای طاقت‌فرسا مبارزه کند. در حالی که برای بقا می‌جنگد، ترو مجبور می‌شود با انتخاب‌های زندگی‌اش و شرایطی که او را به این موقعیت شکننده کشانده‌اند، روبه‌رو شود. داستان از طریق فلش‌بک‌هایی به زندگی گذشته ترو، از جمله روابط پرتنش با پدرش جورج (دنیس کواید)، حمایت خاموش مادرش کتی (مری مک‌دانل)، و رابطه عاشقانه‌اش با پرستاری به نام علی (آدن تورنتون)، پیش می‌رود. او همچنین با برادر کوچکترش کالب (جانی برکتولد) که در فکر پیوستن به تفنگداران دریایی برای تأمین هزینه دانشگاه است، درگیری‌هایی دارد. فیلم با موسیقی متن تأثیرگذار از جان هنکاک و آهنگ‌هایی از استیو ارل و چارلی کروکت، به موضوعات استقامت، ترومای جسمی و روانی، و بازتاب انتخاب‌های زندگی می‌پردازد. با این حال، به دلیل داستان ساده، فقدان نوآوری در ژانر وسترن، و عدم عمق در شخصیت‌های فرعی، نقدهای متفاوتی دریافت کرد. بازی راسل به دلیل نمایش احساسی و تأثیرگذارش تحسین شد، اما برخی منتقدان فیلم را به دلیل ریتم کند و تکیه بر کلیشه‌های وسترن نقد کردند.

خلاصه داستان: فیلم «چهاوا» یک درام اکشن تاریخی هندی به کارگردانی لاکسمن اوتکار و بر اساس رمان مراتی «چاوا» نوشته شیواجی ساوانت است. داستان حول زندگی چاتراپاتی سامباجی مهاراج (ویکی کوشال)، دومین حاکم امپراتوری مراتا و پسر چاتراپاتی شیواجی مهاراج، می‌چرخد. پس از مرگ شیواجی، امپراتوری مغول به رهبری اورنگ‌زیب (آکشای خانا) قصد گسترش در دکن را دارد، اما با مقاومت سرسختانه سامباجی مواجه می‌شود. سامباجی، با حمایت همسرش یسوبای (راشمیکا ماندانا)، با شجاعت، استراتژی، و فداکاری برای حفظ سواراج (خودمختاری) مراتاها مبارزه می‌کند. فیلم بر نبرد بور‌هان‌پور و تأثیر آن بر جنگ مراتا-مغول تمرکز دارد، با صحنه‌هایی از نبردهای حماسی، خیانت، و فداکاری. داستان به موضوعات غرور، خانواده، و میراث آزادی می‌پردازد، با لحظاتی احساسی مانند سخنرانی بداهه سامباجی با شعار «اوم ناما پارواتی پارتیه هار هار مهادو». با این حال، به دلیل سرعت ناهماهنگ، موسیقی پس‌زمینه بیش‌ازحد بلند، و برخی نادرستی‌های تاریخی، مانند به تصویر کشیدن اورنگ‌زیب به‌عنوان شرور مطلق و عدم نمایش کامل زندگی اولیه سامباجی، نقدهای متفاوتی دریافت کرد. بازی کوشال به دلیل شدت و احساسات قوی، به‌ویژه در صحنه‌های نبرد و سخنرانی، تحسین شد، اما بازی ماندانا به دلیل لهجه غیرطبیعی و شخصیت‌پردازی ضعیف نقش‌های فرعی نقد شد. فیلم‌برداری خیره‌کننده و طراحی صحنه، به‌ویژه در بازسازی قلعه‌ها و کاخ‌های مراتا، مورد ستایش قرار گرفت، اما فیلمنامه به دلیل کلیشه‌های بالیوودی و فقدان عمق احساسی در برخی صحنه‌ها نقد شد.

خلاصه داستان: فیلم «خیانت: تشنگی» یک درام عاشقانه-هیجانی به کارگردانی و نویسندگی جارون لاکریج است که به‌عنوان دومین قسمت از مجموعه «خیانت» شناخته می‌شود. داستان حول جمال ویگینز (کنون واکر)، وکیلی موفق در مؤسسه حقوقی تیت و ویگینز که با دوست قدیمی‌اش دارن تیت (اورت اندرسون) تأسیس کرده، می‌چرخد. زندگی شخصی جمال به دلیل ازدواج بدون شور و اشتیاق با شاون (جای جانسون) پس از ۱۵ سال، دچار تنش است. جمال و شاون که نگران رابطه دارن با همسرش ابونی (شریکا وودارد) هستند، خودشان از شکاف‌های رابطه‌شان غافل می‌مانند. وقتی جمال پرونده جادا کمپبل (بره حسان)، زنی که قربانی سوءرفتار کلامی و عاطفی شوهر معلولش خاویر (مایکل گوردون سوم) است، را برعهده می‌گیرد، رابطه‌ای ممنوعه بین آن‌ها شکل می‌گیرد. جمال که تسلیم وسوسه می‌شود، دو بار با جادا رابطه برقرار می‌کند، اما به‌زودی متوجه می‌شود این رابطه نه‌تنها حرفه‌اش، بلکه ازدواجش را نیز در معرض خطر قرار داده است. فیلم با صحنه‌های پرتنش، از جمله رویارویی جمال با خاویر و دخالت‌های دارن و ابونی، به موضوعات خیانت، عواقب انتخاب‌های اخلاقی، و تلاش برای بازسازی روابط می‌پردازد. با این حال، به دلیل فیلمنامه ضعیف، دیالوگ‌های تکراری، ویرایش ناهماهنگ، و پایان قابل‌پیش‌بینی که به سبک «جاذبه مرگبار» است، نقدهای متفاوتی دریافت کرد. بازی‌های حسان، واکر، و اندرسون به دلیل عمق عاطفی و شیمی قوی تحسین شدند، اما داستان به دلیل عدم نوآوری و تکیه بر کلیشه‌های ژانر هیجانی اروتیک، گاهی کسل‌کننده توصیف شد.