امتیاز: بالای ۷

خلاصه داستان: فیلم «همه مواد اشتباه» یک کمدی آمریکایی به کارگردانی نیکولاس لیوانوس و نویسندگی ویلسون لاو است که داستان بنجامین فیتزجرالد (جاشوا ترویلکاک)، سرآشپزی جوان و جاه‌طلب، را روایت می‌کند که در یک مسابقه دسر با ریسک بالا شرکت می‌کند. برنده این مسابقه می‌تواند رستوران خود، قرارداد کتاب آشپزی، و برنامه تلویزیونی داشته باشد، اما بازنده برای همیشه از دنیای آشپزی حرفه‌ای طرد خواهد شد. بن، تحت فشار برای خلق یک دسر خلاقانه، به‌طور تصادفی یک دوست خیالی به نام جونز (جاناتان بوویر) خلق می‌کند که به او در بازتعریف مفهوم «خوشمزه» کمک می‌کند. با این حال، جونز به موجودی غیرقابل‌کنترل تبدیل می‌شود و جاه‌طلبی بن به یک هیولا بدل می‌شود که زندگی و روابط او با همکارش امیلی (امیلی گسی)، دوستش آرتور (آریس جوسون)، و صاحب رستوران (تیم پرز-راس) را تهدید می‌کند. فیلم به موضوعات جاه‌طلبی، فشارهای حرفه‌ای، و تعادل بین موفقیت و سلامت روان می‌پردازد و با طنز دیوانه‌وار و لحظات احساسی همراه است. با این حال، به دلیل داستان قابل‌پیش‌بینی، طنز گاهی غیرمنسجم، و فقدان عمق در شخصیت‌های فرعی، نقدهای متفاوتی دریافت کرد. بازی ترویلکاک و بوویر برای شیمی طنزآمیز و طراحی صحنه آشپزخانه تحسین شد، اما فیلم به دلیل شباهت به «همه‌چیز همه‌جا به‌طور همزمان» و «رابیت جوجو» و کمبود اصالت در ژانر کمدی نقد شد. موسیقی متن و دیالوگ‌های هوشمندانه نیز از نقاط قوت فیلم بودند، اما برخی منتقدان پایان‌بندی را بیش‌ازحد ساده‌انگارانه دانستند.

خلاصه داستان: فیلم «امواج» (به چکی: Vlny) یک درام تاریخی-تریلر چکی-اسلواکی به کارگردانی و نویسندگی ییری مادل است که در بستر بهار پراگ و تهاجم پیمان ورشو به چکسلواکی در سال ۱۹۶۸ روایت می‌شود. داستان حول دفتر تحریریه بخش زندگی بین‌الملل رادیو چکسلواکی می‌چرخد که توسط میلان وینر (استانیسلاو مایر)، روزنامه‌نگاری برجسته، هدایت می‌شود. روزنامه‌نگاران دیگر شامل ورا شتوویچکووا (تانیا پاوهوفووا)، ییری دینست‌بیر (وویتیخ کوتیک)، و لوبوش دوبروفسکی (مارتین هافمن) هستند. توماش هاولیک (وویتیخ وودوخودسکی)، تکنسین مخابراتی، به‌طور اتفاقی در این تحریریه مشغول به کار می‌شود، در حالی که این شغل رویای برادر کوچک‌ترش پاول (اووندری استوپکا)، یک فعال دانشجویی، است. توماش برای محافظت از پاول، که در فعالیت‌های غیرقانونی علیه رژیم کمونیستی شرکت دارد، مجبور به همکاری با سرویس مخفی (StB) می‌شود. با نزدیک شدن تهاجم پیمان ورشو، توماش بین وفاداری به برادرش و وجدانش گرفتار می‌شود. او در نهایت از همکاری با StB سر باز می‌زند و به روزنامه‌نگاران کمک می‌کند تا اخبار بدون سانسور درباره تهاجم را پخش کنند و مقاومت غیرفعال را ترویج دهند. فیلم به موضوعات شجاعت روزنامه‌نگاری، آزادی بیان، و روابط خانوادگی می‌پردازد و با استفاده از تصاویر آرشیوی و فیلم‌برداری رنگی که با تصاویر سیاه‌وسفید تاریخی ترکیب شده، حس واقعی بودن را منتقل می‌کند. با این حال، به دلیل ریتم کند نیمه اول، ساده‌سازی بیش‌ازحد نقش StB، و فقدان توضیح درباره واقعیت و تخیل، نقدهای متفاوتی دریافت کرد. بازی‌های مایر، پاوهوفووا، و وودوخودسکی تحسین شدند، اما برخی عاشقانه توماش و ورا را غیرضروری و پایان را فاقد وضوح دانستند. موسیقی سایمون گاف و آهنگ‌های پاپ دهه ۶۰ مانند «Be My Baby» از The Ronettes فضای فیلم را تقویت کرد

خلاصه داستان: فیلم «واداکان» یک تریلر ماوراءالطبیعه مالایالامی به کارگردانی ساجید آ. و نویسندگی اوننی آر. است که توسط Offbeat Studios تولید شده و اولین فیلم از یک سه‌گانه برنامه‌ریزی‌شده است. داستان حول رامان پرمالایان (کیشور)، یک محقق ماوراءالطبیعه ساکن هلسینکی، می‌چرخد که پس از تماس اضطراری از معشوقه سابقش مگا (شروتی منون) به کرالا بازمی‌گردد تا مرگ مرموز شوهر مگا و گروه فیلم‌برداری یک برنامه واقعیت‌نما در جزیره‌ای مرموز در برهماگیری را بررسی کند. رامان با کشف ارتباط این مرگ‌ها با یک فرقه دراویدی باستانی و آیین تیام (Theyyam)، با موجودی غیرقابل توصیف مواجه می‌شود. فیلم با الهام از نقاشی «منظره‌ای با شارون در حال عبور از استیکس» اثر یواخیم پاتنیر، سفری متافیزیکی را به تصویر می‌کشد و به موضوعاتی مانند ترس، هویت، و تاریخ کاست در آیین تیام می‌پردازد. فیلم با استفاده از تکنیک «فوتیج یافته» در نیمه اول و صحنه‌های تیام در پایان، فضایی وهم‌آلود خلق می‌کند، اما به دلیل ریتم کند نیمه دوم، فیلمنامه پراکنده، و استفاده سطحی از تیام به‌عنوان تزئین بصری، نقدهای متفاوتی دریافت کرد. بازی کیشور و شروتی منون، طراحی صدای رسول پوکوتتی، و فیلم‌برداری کیکو ناکاهارا تحسین شدند، اما داستان به دلیل شباهت به فیلم‌های ترسناک هالیوودی مانند «پروژه جادوگر بلر»، دیالوگ‌های غیرضروری با الفاظ توهین‌آمیز، و پایان قابل‌پیش‌بینی از صحنه پل نقد شد. برخی شخصیت‌های فرعی مانند مرین فیلیپ و گارگی آنانتان به دلیل کلیشه‌ای بودن و فقدان عمق مورد انتقاد قرار گرفتند.

خلاصه داستان: فیلم «جهان خواهد لرزید» یک درام تاریخی-بیوگرافیکی به کارگردانی و نویسندگی لیور گلر است که داستان واقعی و ناگفته فرار گروهی از زندانیان از اردوگاه مرگ چلمنو، اولین اردوگاه مرگ نازی‌ها در لهستان اشغالی در سال ۱۹۴۲، را روایت می‌کند. داستان حول سولومون وینر (اولیور جکسون-کوهن)، مایکل پودخلبنیک (جرمی نیومارک جونز)، و ولف (چارلی مک‌گچان) می‌چرخد که به‌عنوان گورکن اجباری، اجساد قربانیان یهودی کشته‌شده در کامیون‌های گاز را دفن می‌کنند. با آگاهی از مرگ حتمی خود، آن‌ها نقشه‌ای جسورانه برای فرار طراحی می‌کنند تا اولین گزارش شاهدان عینی از هولوکاست را به جهان ارائه دهند. فیلم با صحنه‌های تکان‌دهنده‌ای از وحشت اردوگاه، مانند خفه شدن قربانیان با گاز اگزوز و تیراندازی به بازماندگان، و با ریتمی عمداً کند، حس وحشت و ناامیدی را منتقل می‌کند. فرار آن‌ها، که با حمایت خاخام شولمن (آنتون لسر) و دیگر زندانیان انجام می‌شود، منجر به پخش گزارششان در بی‌بی‌سی در ژوئن ۱۹۴۲ و نیویورک تایمز در جولای ۱۹۴۲ شد، که اولین اخبار رسمی هولوکاست بودند. فیلم به موضوعات استقامت، امید، و هزینه‌های اخلاقی بقا می‌پردازد. با این حال، به دلیل ریتم کند، فقدان عمق در شخصیت‌های فرعی، و شباهت به درام‌های فرار مانند «فرار از سوبibor»، نقدهای متفاوتی دریافت کرد. بازی جکسون-کوهن به دلیل عمق خاموش و مایکل اپ (فرمانده اردوگاه) به دلیل شرارت محاسبه‌شده تحسین شد، اما برخی منتقدان فیلم را به دلیل کمبود نوآوری و لحن بیش‌ازحد سنگین نقد کردند.

خلاصه داستان: فیلم «آرام‌ها» (به دانمارکی: De lydløse) یک درام جنایی-اکشن دانمارکی به کارگردانی فردریک لوئیس هویید و نویسندگی هویید و آندرس فریتیوف آگوست است که بر اساس بزرگ‌ترین سرقت تاریخ دانمارک در سال ۲۰۰۸ در یک مرکز نقدینگی در کپنهاگ ساخته شده است. داستان حول کسپر (گوستاو دایکجر گیسه)، بوکسوری شکست‌خورده که با مشکلات مالی و زندگی خانوادگی با همسر و دختر خردسالش دست‌وپنجه نرم می‌کند، می‌چرخد. کسپر توسط گروهی از سارقان بین‌المللی، از جمله حسام (ردا کاتب)، یک جنایتکار خشن، و هاسه (کریستوفر واگلین)، یک برنامه‌ریز عمل‌گرا، برای طراحی سرقت دعوت می‌شود. این گروه، متشکل از افراد چندملیتی، از تاکتیک‌های پیچیده‌ای مانند مسدود کردن تقاطع‌ها و ایستگاه‌های پلیس، استفاده از مواد منفجره، و پوشیدن لباس‌های مبدل (مانند نقاب و دستکش‌های جعلی) برای سرقت بیش از ۶۲ میلیون کرون دانمارکی بهره می‌برند. فیلم با سکانس‌های تک‌برداشت (one-shot) پرتنش، مانند تعقیب و گریز در باران با بمب‌های میخ‌دار، و موسیقی الکترونیکی مارتین دیرکوف که یادآور «گرما» (Heat) است، فضایی تاریک و واقع‌گرایانه خلق می‌کند. با این حال، به دلیل تمرکز بیش‌ازحد روی کسپر، فقدان عمق در شخصیت‌های فرعی مانند ماریا (آماندا کولین)، نگهبان تأسیسات، و پایان‌بندی مبهم که نتیجه سرقت را باز می‌گذارد، نقدهای متفاوتی دریافت کرد. فیلم به موضوعات بحران مالی ۲۰۰۸، ناامیدی، و هزینه‌های شخصی جرم می‌پردازد، اما به دلیل شباهت به «گرما»، «نوکاس»، و «هلی‌کوپتر هایست»، و عدم استفاده از جزئیات واقعی سرقت (مانند بالش زیر پیراهن برای مخفی کردن هویت)، به‌عنوان اثری فاقد اصالت مورد انتقاد قرار گرفت. بازی گیسه و کاتب تحسین شد، اما ریتم کند و سکانس‌های غیرضروری، مانند زندگی شخصی کسپر، از نقاط ضعف فیلم بودند.

خلاصه داستان: فیلم «لیلیان هال بزرگ» یک درام بیوگرافیک آمریکایی به کارگردانی مایکل کریستوفر و نویسندگی الیزابت سلدس-آناکون است که با الهام از زندگی ماریان سلدس، بازیگر تئاتر و عمه نویسنده، ساخته شده است. داستان حول لیلیان هال (جسیکا لانگ)، ستاره برادوی که در طول حرفه درخشانش هرگز نمایشی را از دست نداده، می‌چرخد. او در حال آماده‌سازی برای نقش اصلی در نمایش «باغ آلبالو» اثر چخوف است، اما با فراموشی خطوط، عدم تعادل، و توهماتی از همسر مرحومش (مایکل رز) مواجه می‌شود. پس از مراجعه به پزشک (کیت آرتور بولدن)، تشخیص زوال عقل با اجسام لوی (LBD) دریافت می‌کند که او را وادار به مقابله با هویت، حرفه، و رابطه‌اش با دخترش مارگارت (لیلی رِیب) می‌کند. لیلیان با حمایت دستیارش ادیت (کتی بیتس) و همسایه‌اش تای (پیرس برازنان)، تلاش می‌کند تا شب افتتاحیه را به صحنه ببرد. فیلم به موضوعات زوال عقل، فداکاری برای هنر، و روابط خانوادگی می‌پردازد و با طنزی ظریف و لحظات عاطفی همراه است. بازی لانگ برای نمایش یک ستاره تئاتر در حال افول تحسین شد، اما فیلم به دلیل ریتم کند، داستان قابل‌پیش‌بینی، و شباهت به «پدر» (The Father) نقدهایی دریافت کرد. اجراهای بیتس و ریب به دلیل عمق احساسی و برازنان به دلیل طنز خشکش ستایش شدند، اما برخی سکانس‌های توهم و پایان‌بندی به دلیل تکراری بودن نقد شدند. فیلم با بودجه ۲۰ میلیون دلار ساخته شد و به‌عنوان یک نامه عاشقانه به تئاتر برادوی توصیف شده است.

خلاصه داستان: فیلم «سال باغبان» یک درام تراژیک-کمدی چکی به کارگردانی و نویسندگی ییری هاولکا است که بر اساس رویدادهای واقعی ساخته شده و با الهام از کتاب «سال باغبان» نوشته کارل چاپک، به روایت سختی‌ها و موفقیت‌های یک باغبان در طول یک سال می‌پردازد. داستان حول یک باغبان سالخورده (اولدریش کایزر) و همسرش (دشا ووکاتا) می‌چرخد که در دامنه تپه‌ای زیبا زندگی می‌کنند و یک مغازه باغبانی کوچک دارند. زندگی آرام آن‌ها با ورود مالک جدید قلعه مجاور که قصد دارد منظره را طبق خواسته‌هایش تغییر دهد، مختل می‌شود. مالک جدید با اقدامات تهاجمی، از جمله نصب حصار با سیم خاردار و بستن راه ورودی، باغبان را تحت فشار قرار می‌دهد تا ملکش را بفروشد. باغبان با مقاومت منفعلانه اما سرسختانه، از خانه و باغش دفاع می‌کند، اما با بی‌توجهی پلیس و شهردار (آلنا میهولوا) که در دام بوروکراسی و فساد مالی گرفتارند، مواجه می‌شود. فیلم به موضوعات تقابل سنت و مدرنیته، نابرابری طبقاتی، و مبارزه برای زندگی باوقار می‌پردازد. با این حال، به دلیل ریتم کند، تکرار قابل‌پیش‌بینی، و پایان غیرمنسجم با صحنه‌های غیرمنتظره PTSD که لحن فیلم را مختل می‌کند، نقدهای متفاوتی دریافت کرد. بازی‌های کایزر و ووکاتا به دلیل عمق و اصالت تحسین شدند، اما فیلم به دلیل فقدان طنز تیز و شباهت به درام‌های اجتماعی کلیشه‌ای نقد شد. روایت صوتی کایزر با نقل‌قول‌هایی از کتاب چاپک فضای شاعرانه‌ای ایجاد می‌کند، اما فیلم به‌عنوان یک طنز اجتماعی ناکام ماند.

خلاصه داستان: فیلم «کرم شب‌تاب» یک درام فانتزی فیلیپینی به کارگردانی زیگ مادامبا دولای و نویسندگی آنجلی آتینزا است که در سال ۱۹۹۹ روایت می‌شود. داستان از دیدگاه تونتون بزرگسال (دینگ‌دونگ دانتس) روایت می‌شود که به گذشته و کودکی خود بازمی‌گردد. تونتون ۱۰ ساله (اوئن میکائل)، پسری است که پس از مرگ مادرش الای (الساندا د رسی) بر اثر سرطان سینه، با ترومای ناشی از قلدری هم‌کلاسی‌ها و گذشته‌ای دردناک با پدر بدسرپرستش (خوانچو تری‌وینو) دست‌وپنجه نرم می‌کند. الای در داستان‌های شبانه‌اش از جزیره افسانه‌ای کرم‌های شب‌تاب در جزیره تیکائو، زادگاهش، برای تونتون تعریف می‌کرد که آرزوها را برآورده می‌کند. تونتون، با خاکستر مادرش و دفترچه‌ای حاوی نقاشی‌هایش از این داستان‌ها، سفری ماجراجویانه برای یافتن جزیره آغاز می‌کند. او در این مسیر با بیلی (میگل تانفلیک)، پسری که نام «الای» را روی بازویش خالکوبی کرده، لوئی (اپی کویزون)، مردی میانسال که به خانه‌اش بازمی‌گردد، و اریکا (ایزابل اورتگا)، دختری که با ادعای خیریه عکس می‌فروشد، همراه می‌شود. این گروه پس از اخراج از اتوبوس، با هم به خانه لوئی و همسرش کارمن (یایو آگویلا) می‌رسند. تونتون در نهایت به تیکائو می‌رسد، اما متوجه می‌شود جزیره جادویی خیالی بوده و نمی‌تواند مادرش را بازگرداند. با این حال، دیدن کرم‌های شب‌تاب در غار، خاطرات مادرش را زنده می‌کند و او با الهام از این تجربه، کتابی می‌نویسد که برنده جایزه ملی کتاب کودکان می‌شود. فیلم به موضوعات عشق مادرانه، غلبه بر ترس، و قدرت تخیل می‌پردازد. با این حال، به دلیل فریم روایی ضعیف (مصاحبه تونتون بزرگسال)، احساسات بیش‌ازحد، و موسیقی بیش‌ازحد احساسی، نقدهای متفاوتی دریافت کرد. بازی میکائل به‌عنوان بهترین بازیگر کودک MMFF 2023 و تصاویر خیره‌کننده نیل دازا تحسین شدند، اما برخی منتقدان داستان را کلیشه‌ای و فاقد عمق در شخصیت‌های فرعی دانستند

خلاصه داستان: فیلم «دادگاه: دولت علیه یک هیچ‌کس» یک درام حقوقی تلوگویی به کارگردانی و نویسندگی رام جاگادیش در اولین تجربه کارگردانی‌اش است که توسط پراشانتی تیپیرننی تولید و توسط نانی ارائه شده است. داستان در ویساکاپاتنام رخ می‌دهد و حول متو چندراشکار (هارش روشن)، معروف به چندو، پسری ۱۹ ساله از خانواده‌ای فقیر که برای امرار معاش کارهای مختلفی انجام می‌دهد، می‌چرخد. او با جبیلی (سری‌دوی آپالا)، دختری از خانواده‌ای بانفوذ، دوستی بی‌گناهی برقرار می‌کند. این رابطه عاشقانه خشم عموی جبیلی، مانگاپاتی (سیواجی)، یک متعصب سخت‌گیر، را برمی‌انگیزد که معتقد است این دوستی لکه‌ای بر شرافت خانوادگی است. مانگاپاتی با اتهامات جعلی تحت قانون POCSO (حمایت از کودکان در برابر جرایم جنسی)، چندو را به دام می‌اندازد و او را به زندان می‌فرستد. سوریا تجا (پریادارشی پولیکوندا)، وکیلی تازه‌کار و آسیب‌پذیر در مؤسسه حقوقی موهان رائو (سای کومار)، پرونده چندو را بر عهده می‌گیرد تا بی‌گناهی او را ثابت کند و با تعصبات اجتماعی و فساد در سیستم قضایی مبارزه کند. فیلم به موضوعات عدالت اجتماعی، سوءاستفاده از قوانین، فشار همسالان، و مبارزه برای حقیقت می‌پردازد و با دیالوگ‌های تند و تیز، داستان عاشقانه‌ای ظریف، و موسیقی ویجای بولگانین که فضای احساسی را تقویت می‌کند، همراه است. با این حال، به دلیل نیمه اول کند، ملودرام بیش‌ازحد، و برخی انتخاب‌های روایی قابل‌پیش‌بینی، نقدهای متفاوتی دریافت کرد. بازی پریادارشی به دلیل ظرافت و طنز ظریف، و سیواجی به دلیل نمایش قدرتمند یک شخصیت سمی، تحسین شدند، اما فیلم به دلیل شباهت به «وکیل صاحب» و «جولی ال‌ال‌بی» و فقدان دقت رویه‌ای در سکانس‌های دادگاه نقد شد. فیلم با بودجه ۴ کرور روپیه ساخته شد و ۵۷-۵۸.۱۵ کرور روپیه در گیشه جهانی فروش داشت.

خلاصه داستان: فیلم «جادوگر» (Cadı) یک درام ترسناک-هیجانی ترکیه‌ای به کارگردانی ارمان بستان و اقتباسی از رمان «جادوگر» نوشته حسین رحمی گورپینار (۱۹۱۲) است. داستان در اواخر امپراتوری عثمانی در استانبول رخ می‌دهد و حول فکریّه (بوسه مرال)، زنی جوان و بیوه، می‌چرخد که به اجبار با ناشیت نفی افندی (فورکان آندیچ)، صاحب عمارتی مرموز، ازدواج می‌کند. فکریّه با شنیدن شایعات درباره ارواح و جادوگران در عمارت، به کاوش در رازهای تاریک گذشته می‌پردازد. او با کنعان (چاغداش اونور اوزتورک)، خدمتکاری که اسراری را پنهان می‌کند، و دیگر ساکنان مانند سوریا (سوریه کیلیمجی) روبه‌رو می‌شود که به تنش‌ها می‌افزایند. فیلم با الهام از آثار گوتیک مانند «ربکا» و «جین ایر»، به موضوعات هویت، سوءظن، و چالش‌های روانی می‌پردازد و پایانی غیرمنتظره با رویکرد فرویدی ارائه می‌دهد که جهل را برملا می‌کند. با این حال، به دلیل بازی‌های ضعیف، گفت‌وگوهای غیرطبیعی، جلوه‌های ویژه مصنوعی، و ریتم کند با مدت‌زمان ۱۳۴ دقیقه، نقدهای متفاوتی دریافت کرد. طراحی صحنه، لباس‌ها، و فیلم‌برداری آنند سی. چاندران برای خلق فضای تاریک و گوتیک تحسین شدند، اما داستان به دلیل فقدان عمق در شخصیت‌ها و شباهت به فیلم‌های ترسناک کلیشه‌ای ترکیه‌ای نقد شد. برخی تماشاگران پایان را گیج‌کننده و شخصیت کنعان را مبهم یافتند، در حالی که بازی مرال و آندیچ به دلیل نمایش شجاعت و چندلایگی مورد ستایش قرار گرفت.[](https://www.imdb.com/title/tt31579702/)[](https://www.imdb.com/fr/title/tt31579702/)[](https://www.imdb.com/title/tt31579702/reviews/)