امتیاز: بالای ۷

خلاصه داستان: فیلم «باشگاه تفنگ» یک اکشن-کمدی مالایالامی محصول هند به کارگردانی و فیلم‌برداری عاشیق ابو و نویسندگی سیام پوشکاران، دیلیش کاروناکاران و سوحاس است. داستان در سال ۱۹۹۱ در منطقه وایاناد کرالا رخ می‌دهد و حول یک باشگاه تفنگ تاریخی می‌چرخد که توسط شکارچیان ماهری مانند کادوواچالیل آواران (دیلیش پوتان)، کوزی‌ولی لوناپان (ویجایاراگاوان)، و دیگر اعضای خانواده اداره می‌شود. شاجاهان (وینیت کومار)، ستاره سینمایی که به دنبال ایفای نقش در فیلمی شکارمحور مشابه «مریگایا» است، برای آموزش به این باشگاه می‌آید. در همین زمان، زوجی به نام‌های علی و نادیا (نادیا مویدو و پراسانت مورالی)، پس از کشتن تصادفی پسر یک فروشنده اسلحه بی‌رحم به نام دایاناند باره (آنوراگ کاشیاپ) در منگلور، به این باشگاه پناه می‌برند. دایاناند و پسر دیگرش بهیرا (هانومان‌کایند) برای انتقام به باشگاه حمله می‌کنند، اما اعضای آن با مهارت‌های تیراندازی و اتحاد خود مقاومت می‌کنند. فیلم با الهام از وسترن‌های کلاسیک، ترکیبی از اکشن پرتنش مانند تیراندازی در راهروهای عمارت و طنز، از جمله گفت‌وگوهای طعنه‌آمیز بین آواران و دایاناند، ارائه می‌دهد و به موضوعات خانواده، وفاداری، و مبارزه برای بقا می‌پردازد. با این حال، به دلیل داستان قابل‌پیش‌بینی، شخصیت‌پردازی ضعیف برای برخی نقش‌های فرعی مانند اونیمایا پراساد و سورابی، و اوج‌گیری ضعیف در پایان، نقدهای متفاوتی دریافت کرد. بازی‌های دیلیش پوتان، آنوراگ کاشیاپ، هانومان‌کایند، و وانی ویسوانات، فیلم‌برداری عاشیق ابو، و موسیقی رکس ویجایان تحسین شدند، اما فقدان پیچش‌های داستانی و پایان‌بندی ساده مورد انتقاد قرار گرفت

خلاصه داستان: فیلم «دختری با سوزن» (به انگلیسی: The Girl with the Needle) یک درام تاریخی-ترسناک روان‌شناختی گاتیک محصول مشترک دانمارک، لهستان و سوئد به کارگردانی مگنوس فون هورن و نویسندگی فون هورن و لینه لانگ‌بک است. داستان در کپنهاگ پس از جنگ جهانی اول (۱۹۱۹) رخ می‌دهد و حول کارولین (ویک کارمن سونه)، کارگر جوان کارخانه‌ای که بیکار و باردار شده، می‌چرخد. او پس از طرد شدن توسط صاحب کارخانه و از دست دادن همسرش در جنگ، با داگمار (ترینه دیرهولم)، زنی کاریزماتیک که ظاهراً یک مغازه شیرینی‌فروشی دارد اما در خفا یک آژانس فرزندخواندگی غیرقانونی را اداره می‌کند، آشنا می‌شود. کارولین به‌عنوان دایه مشغول به کار می‌شود و رابطه‌ای نزدیک با داگمار شکل می‌دهد، اما به‌تدریج حقیقت وحشتناکی درباره فعالیت‌های داگمار، که به‌طور آزاد از داستان واقعی قاتل زنجیره‌ای دانمارکی داگمار اُوِربای الهام گرفته شده، کشف می‌کند. فیلم به موضوعات فقر، انتخاب‌های اخلاقی، مادری، تنهایی، و تأثیرات جنگ می‌پردازد و با فیلم‌برداری سیاه‌وسفید خیره‌کننده، حال‌وهوای فیلم‌های اکسپرسیونیستی آلمانی و نوآر را تداعی می‌کند. با این حال، به دلیل ریتم کند، سخنرانی پایانی بیش‌ازحد صریح درباره سقط جنین، و برخی صحنه‌های غیرضروری که به داستان اصلی کمک نمی‌کنند، نقدهای متفاوتی دریافت کرد. بازی‌های سونه و دیرهولم، طراحی صحنه، و موسیقی فردریک هافمایر تحسین شدند، اما داستان به دلیل ساده‌سازی برخی جنبه‌های تاریخی و کمبود عمق در شخصیت‌های فرعی مانند پیتر (بسیر زکری) و یورگن (یواخیم فی‌یِلستروپ) مورد انتقاد قرار گرفت.

خلاصه داستان: نمایش «نای» یک درام بیوگرافیک-فانتزی ولزی به نویسندگی تیم پرایس و کارگردانی روفوس نوریس است که توسط تئاتر ملی (National Theatre) و مرکز هزاره ولز تولید شده و از طریق National Theatre Live پخش می‌شود. این نمایش زندگی و میراث آنورین «نای» بوان (مایکل شین)، سیاستمدار ولزی و وزیر بهداشت پیشین که سرویس سلامت ملی (NHS) بریتانیا را در سال ۱۹۴۸ بنیان گذاشت، به تصویر می‌کشد. داستان از بستر بیمارستانی آغاز می‌شود، جایی که نای در مواجهه با مرگ، در سفری سورئال و ذهنی به گذشته خود بازمی‌گردد: از کودکی به‌عنوان پسر یک معدنچی ولزی و دانش‌آموزی که لکنت زبان داشت و مورد آزار معلمش قرار می‌گرفت، تا کار در معادن، ورود به سیاست محلی، مجلس عوام، و درگیری‌هایش با وینستون چرچیل (تونی جایاواردنا). نمایش با استفاده از فلاش‌بک‌های رویاگونه، شبیه به «کارآگاه آوازخوان»، و طراحی صحنه خلاقانه با تخت‌ها و پرده‌های بیمارستانی، لحظاتی از زندگی نای، از جمله ملاقات با همسرش جنی لی (شارون اسمال)، جنگ جهانی دوم، و مبارزه برای تأسیس NHS را به تصویر می‌کشد. نمایش به موضوعات عدالت اجتماعی، مبارزه طبقاتی، و عزم برای ایجاد سیستمی عادلانه برای مراقبت‌های بهداشتی می‌پردازد. با این حال، به دلیل فشردگی بیش‌ازحد وقایع زندگی نای، به‌ویژه مراحل پایانی تأسیس NHS که در نیم ساعت آخر به‌سرعت پوشش داده شده، و برخی لحظات بیش‌ازحد احساسی مانند رقص و آواز سورئال، نقدهای متفاوتی دریافت کرد. بازی مایکل شین، طراحی صحنه ویکی مورتیمر، و موسیقی ویل استوارت تحسین شدند، اما نمایش به دلیل ساده‌سازی برخی درگیری‌های سیاسی و کمبود عمق در شخصیت‌های فرعی مانند کلمنت آتلی (استفانی جیکوب) نقد شد.

خلاصه داستان: فیلم «اما کوچولو» یک انیمیشن ماجراجویی-خانوادگی محصول مشترک آمریکا، چین، ایرلند و هند به کارگردانی لئو لوئیس لیائو و نویسندگی شان لمب، راجر چن و آلیس بلهارت است. داستان حول اما (با صدای ناتالی گریس)، دختر مینیاتوری که توسط والدین حیوانی بزرگ شده، می‌چرخد و در دنیایی پر از موجودات غول‌پیکر به دنبال کشف حقیقت درباره ریشه‌های انسانی خود است. اما که نمی‌داند چیست یا از کجا آمده، با دوستانی مانند نیوتن، لاک‌پشتی نابغه (بار توپاز)، و ادوارد ولف، دانشمندی (تراویس کلوئر) که سعی دارد ثابت کند اما چیزی فراتر از ظاهرش است، همراه می‌شود. او به جزیره‌ای مخفی از انسان‌های مینیاتوری می‌رسد، اما این جزیره به‌جای یک افسانه رویایی، رازهای نگران‌کننده‌ای درباره گذشته‌اش فاش می‌کند. فیلم به موضوعات هویت، تعلق، و شجاعت می‌پردازد و با انیمیشن رنگارنگ و طنز سبک، برای مخاطبان خانوادگی طراحی شده است. با این حال، به دلیل داستان ساده، شخصیت‌پردازی سطحی، و شباهت به انیمیشن‌هایی مانند «زوتوپیا» و «ابرقهرمانان کوچک»، نقدهای متفاوتی دریافت کرد. بازی‌های صوتی گریس و کلوئر و جلوه‌های بصری تحسین شدند، اما فیلم به دلیل فقدان نوآوری، داستان قابل‌پیش‌بینی، و پیچش‌های داستانی ضعیف مانند طرح شرورانه‌ای که به‌طور کامل توضیح داده نشد، نقد شد.

خلاصه داستان: فیلم «درس آموخته» (به مجاری: Fekete pont، به معنای «نقطه سیاه») یک درام اجتماعی-کمدی محصول مجارستان به کارگردانی بالینت زیملر است که در اولین فیلم بلند داستانی خود، سیستم آموزشی منسوخ مجارستان را به چالش می‌کشد. داستان حول پالکو (پاول ماتیس)، دانش‌آموز ۱۰ ساله‌ای که از برلین به بوداپست بازگشته، و معلم جوانش، یوتسی (آنا مشزولی)، می‌چرخد. پالکو با سیستم آموزشی سخت‌گیرانه و گاه مضحک مجارستان غریبه است و با چالش‌هایی مانند قلدری، معلمان خودکامه، و مدیر اقتدارگرا (گابور فرنتزی) مواجه می‌شود. یوتسی، تنها کسی که پالکو را درک می‌کند، علیه روش‌های قدیمی مدرسه و فضای شایعه‌پراکنی معلمان (مانند ایلدیکو لوکوش) مبارزه می‌کند، اما به دلیل مسائل سیاسی اخراج می‌شود. فیلم با استفاده از رویکرد مستندگونه، تصاویر ۱۶ میلی‌متری، و قاب‌بندی‌های کلوزآپ و عریض، زندگی روزمره مدرسه را با جزئیات واقعی به تصویر می‌کشد و به موضوعات ظلم اجتماعی، بازی‌های قدرت در میکروجامعه‌ها (دانش‌آموزان، معلمان، والدین)، و نیاز به اصلاحات آموزشی می‌پردازد. با این حال، به دلیل ریتم کند، پایان‌بندی مبهم، و تمرکز بیش‌ازحد بر جنبه‌های منفی سیستم آموزشی بدون ارائه راه‌حل، نقدهای متفاوتی دریافت کرد. بازی‌های پاول ماتیس و آنا مشزولی، به‌ویژه برای بازیگران غیرحرفه‌ای و کودکان، و فیلم‌برداری مارسل رو تحسین شدند، اما غیبت ناگهانی مادر پالکو پس از صحنه ابتدایی و تجمع غیرواقعی رویدادهای منفی (مانند ضربه معلم به پالکو در کلاس ورزش) مورد انتقاد قرار گرفت. فیلم با طنز تلخ و لحظات احساسی، مانند اجرای تئاتر مدرسه، تصویری واقعی اما غم‌انگیز از جامعه معاصر مجارستان ارائه می‌دهد.

خلاصه داستان: فیلم «آخرین مکان شناخته‌شده» یک تریلر جنایی-درام آمریکایی به کارگردانی دنی دونلی و نویسندگی آیمی ترزا است که داستان ربوده شدن مرموز سه زن از اقشار مختلف را روایت می‌کند. کلی هالووی (آیمی ترزا)، معلم خصوصی زبان انگلیسی، اولین زنی است که هنگام دویدن ربوده شده و در زیرزمین یک خانه زندانی می‌شود. چند ماه بعد، روان‌شناس دانی ادواردز (سوفیا لوسیا پارولا) و سپس مارلی کالوم (جنیفر ام. کی)، متصدی بار، توسط همان مرد ربوده می‌شوند. این زنان که در شرایط تحقیرآمیز و با زنجیر به کف زیرزمین بسته شده‌اند، با خشونت و آزار روزانه مواجه می‌شوند. در همین حال، کارآگاهان فیلادلفیا، ترزا دلاساندرو (جیمی کرزسی) و مارکوس بریجمن (دکس ریچاردسون)، برای یافتن ارتباط بین این ناپدید شدن‌ها تلاش می‌کنند. سرنخ‌هایی مانند بلیط پارکینگ و گزارش دوست‌پسر مارلی، کیت بردبری (پاتریک هیکمن)، آن‌ها را به سمت حقیقت هدایت می‌کند. زنان که در ابتدا غریبه‌اند، پیوندی غیرمنتظره تشکیل می‌دهند که کلید بقای آن‌ها می‌شود. فیلم به موضوعات بقا، انعطاف‌پذیری، و پیوندهای انسانی در شرایط بحرانی می‌پردازد. با این حال، به دلیل تمرکز بیش‌ازحد روی صحنه‌های خشونت جنسی، موسیقی متن نامناسب که به فیلم‌های کمدی سبک شباهت دارد، ریتم کند، و شخصیت‌پردازی ضعیف، به‌ویژه برای شرور (متیو/جان مارتین با بازی دنی دونلی) و انگیزه‌های او، نقدهای منفی دریافت کرد. بازی آیمی ترزا و سوفیا لوسیا پارولا تحسین شد، اما فیلم به دلیل داستان غیرمنسجم، فقدان منطق (مانند عدم تلاش اولیه زنان برای فرار یا استفاده نکردن از تلفن همراه رها شده)، و پایان غیرمنتظره اما نه کاملاً رضایت‌بخش مورد انتقاد قرار گرفت. برخی سرنخ‌های عجیب مانند سربازان اسباب‌بازی سبز و قلاب‌های قدیمی در زیرزمین بی‌پاسخ ماندند.

خلاصه داستان: فیلم «انتقام جاده یخی» یک اکشن-تریلر آمریکایی به کارگردانی و نویسندگی جاناتان هنسلی است که دنباله مستقیم فیلم «جاده یخی» (2021) محسوب می‌شود. داستان حول مایک مک‌کان (لیام نیسون)، راننده کامیون، می‌چرخد که به نپال سفر می‌کند تا خاکستر برادر مرحومش، گرتی، را روی قله اورست پراکنده کند. مایک در اتوبوس توریستی که در مسیر خطرناک «جاده آسمان» در ارتفاع ۱۲,۰۰۰ فوتی حرکت می‌کند، همراه با راهنمای کوهستانش، دانی (فان بینگ‌بینگ)، با گروهی از مزدوران بی‌رحم به رهبری رودرا یاش (ماهِش جادو) مواجه می‌شود که قصد ربودن یک جوان نپالی (ساکشام شارما) را دارند. این گروه بخشی از توطئه‌ای برای تخریب یک سد و نابودی روستاهای محلی هستند. مایک و دانی با کمک پروفسور آمریکایی (برنارد کاری) و دیگر مسافران، از جمله استار مایرز (گریس اُسالیوان)، باید برای نجات خود، مسافران بی‌گناه، و روستاهای محلی مبارزه کنند. فیلم به موضوعات غم، انتقام، و ناجی سفید می‌پردازد، اما به دلیل فقدان جاده‌های یخی (برخلاف عنوان)، داستان قابل‌پیش‌بینی، دیالوگ‌های ضعیف، و منطق ضعیف (مانند آتش‌سوزی بدون اکسیژن یا گم شدن اسلحه مایک)، نقدهای منفی دریافت کرد. بازی نیسون و فان بینگ‌بینگ و مناظر زیبای نپال (هرچند در وال‌هالا، استرالیا فیلم‌برداری شده) تحسین شدند، اما جلوه‌های ویژه ضعیف، ویرایش سریع و گیج‌کننده، و شباهت به فیلم‌های دیگر نیسون مانند «ربوده‌شده» و «پیچ بلک» مورد انتقاد قرار گرفتند. برخی سکانس‌های اکشن، مانند مبارزه در اتوبوس و تصادف یک مزدور زیر چرخ‌ها، سرگرم‌کننده اما غیرواقعی توصیف شدند.

خلاصه داستان: فیلم «الی و قطار شبح‌آلود» (به آلمانی: Elli - Ungeheuer Geheim) یک انیمیشن خانوادگی-ماجراجویی محصول مشترک آلمان، کانادا و چک به کارگردانی پیت د رایکر، یسپر مولر و ینس مولر است که بر اساس کتابی از کلاوس باومگارت ساخته شده است. داستان حول الی (با صدای دالیا اشمیت-فوس)، روح کوچک بی‌خانمانی می‌چرخد که به دنبال یافتن جایی برای تعلق خاطر است. او به‌طور اتفاقی به قطار شبح‌آلودی می‌رسد که محل زندگی گروهی از هیولاهای عجیب، از جمله یتی مارتا (سوانتیه واشر)، ومپایر وانگروفتی (سانتیاگو زیسمر)، و کنارف فرانکنشتاین (مکس گیرمان) است. الی هنگام جست‌وجوی عمویش چمبرلین، که ربوده شده، ناخواسته توجه دنیای بیرون را به قطار جلب می‌کند و باعث به خطر افتادن خانه هیولاها می‌شود. او با این گروه غیرمعمول متحد می‌شود تا در مأموریتی پرهیجان، هم قطار را نجات دهد و هم خانواده‌ای برای خود پیدا کند. فیلم به موضوعات دوستی، پذیرش، و حس تعلق می‌پردازد و با طنز سبک، انیمیشن رنگارنگ، و موسیقی آموری لوران برنیر همراه است. با این حال، به دلیل داستان قابل‌پیش‌بینی، انیمیشن ساده، و سردرگمی ناشی از تغییر عنوان به «الی و تیم هیولاهایش» در برخی مناطق، نقدهای متفاوتی دریافت کرد. بازی‌های صوتی، به‌ویژه اولیور کالکوفه، و تصاویر بصری تحسین شدند، اما فیلم به دلیل شباهت به انیمیشن‌های خانوادگی مانند «هتل ترانسیلوانیا» و کمبود نوآوری در روایت مورد انتقاد قرار گرفت.

خلاصه داستان: فیلم «دیپلودوکوس» (به لهستانی: Smok Diplodok) یک انیمیشن خانوادگی-ماجراجویی محصول مشترک لهستان، جمهوری چک و اسلواکی به کارگردانی و نویسندگی ووی‌تک واوْشچیک است که با الهام از کمیک‌های کلاسیک دهه ۸۰ تادئوش بارانوفسکی ساخته شده است. داستان حول دیپلودوکوس، دایناسوری کنجکاو و سبز رنگ (با صداپیشگی میکولای واچوفسکی)، می‌چرخد که آرزوی ماجراجویی دارد، اما والدین بیش‌ازحد محافظه‌کارش (مالگورزاتا کوزوخوفسکا) او را از کاوش در دنیای خطرناک اما زیبای خارج از دیوار اطراف خانه‌شان در جنگل منع می‌کنند. دیپلوی کوچک نمی‌داند که دنیای او در واقع بخشی از یک کتاب کمیک است که توسط تد (پیوتر پولاک)، هنرمندی جویای موفقیت، خلق شده است. وقتی ناشر تد (هلنا انگلرت) او را متقاعد می‌کند که کمیک دایناسوری‌اش مانع پیشرفت حرفه‌ای اوست، تد شروع به پاک کردن دنیا با پاک‌کن می‌کند و دنیای دیپلو در معرض نابودی قرار می‌گیرد. دیپلو که کشف می‌کند می‌تواند بین صفحات کمیک‌های مختلف تلپورت کند، با جادوگری ناشی به نام هوکوس پوکس (بوریس شیچ)، دانشمندی عجیب به نام پروفسور نرووسولک (آرکادیوش یاکوبیک)، و خلبانی شجاع به نام اِنتومولوژیا همراه می‌شود تا والدینش را که در شرایط مرموزی گم شده‌اند، نجات دهد. فیلم به موضوعات تخیل، خودباوری، و ارزش خلاقیت هنری می‌پردازد و با طنز عجیب، تصاویر رنگارنگ، و ترکیبی از انیمیشن و لایو-اکشن، فضایی متا و غیرمتعارف خلق می‌کند. با این حال، به دلیل داستان ساده، نیمه اول پراکنده، و سبک بصری که گاهی از کمیک‌های اصلی بارانوفسکی فاصله می‌گیرد، نقدهای متفاوتی دریافت کرد. بازی‌های صوتی و طراحی خلاقانه تحسین شدند، اما داستان تد به دلیل کمبود عمق و شباهت به فیلم‌هایی مانند «فیلم لگو» و «سول» مورد انتقاد قرار گرفت

خلاصه داستان: فیلم «اقامت شیاطین» (به کره‌ای: 사흘، Saheul) یک فیلم ترسناک-معمایی کره‌ای به کارگردانی هیون مون-سوب و نویسندگی هیون مون-سوپ، کیم دا-رین، کانگ دا-هی و جو یونگ-سو است. داستان حول چا سونگ-دو (پارک شین-یانگ)، متخصص قلب که اخیراً قلب دخترش سو-می (لی ری) را با جراحی پیوند کرده، می‌چرخد. سو-می پس از بروز علائم عجیب، تحت مراسم جن‌گیری توسط کشیش جوان بان (لی مین-کی) قرار می‌گیرد، اما به‌طور ناگهانی بر اثر حمله قلبی می‌میرد. سونگ-دو که از مرگ دخترش در شوک است، در طول مراسم تشییع سه‌روزه متوجه علائم غیرعادی در بدن سو-می، مانند نبود جمود نعشی و مشاهدات عجیب مانند پروانه‌های بزرگ، می‌شود و معتقد است قلب او هنوز می‌زند. برخلاف نظر پزشکان و کشیش بان، که معتقد است روح شیطانی در بدن سو-می باقی مانده، سونگ-دو برای اثبات زنده بودن دخترش مبارزه می‌کند. فیلم به موضوعات غم، ایمان، و تقابل علم و ماوراءالطبیعه می‌پردازد و با فلاش‌بک‌هایی از گذشته بان و سونگ-دو، و اشاره به فرقه‌ای شیطانی در میان مهاجران غیرقانونی روس، لایه‌هایی به داستان اضافه می‌کند. با این حال، به دلیل ریتم کند، داستان غیرمنسجم، و استفاده از کلیشه‌های ژانر جن‌گیری مانند «جن‌گیر» (The Exorcist)، نقدهای متفاوتی دریافت کرد. بازی پارک شین-یانگ و لی مین-کی تحسین شد، اما فیلم به دلیل فقدان ترس‌های قوی، پیچش‌های قابل‌پیش‌بینی، و داستان‌های فرعی ناتمام مانند نقش فرقه شیطانی و مشاهدات بی‌معنی (مانند مشت بسته سو-می) مورد انتقاد قرار گرفت. فیلم‌برداری لی چانگ-جه و سکانس‌های تک‌برداشت فضای وهم‌آلودی خلق کردند، اما فیلم در مجموع به‌عنوان اثری متوسط توصیف شد.