خلاصه داستان: فیلم «سلام غم» یک درام عاشقانه-بلوغی به کارگردانی و نویسندگی دورگا چو-بوز در اولین تجربه کارگردانی بلند خود است که بر اساس رمان ۱۹۵۴ فرانسوا ساگان ساخته شده و در ۵ سپتامبر ۲۰۲۴ در جشنواره بین‌المللی فیلم تورنتو به نمایش درآمد. داستان درباره سسیل (لیلی مک‌اینرنی)، دختری ۱۸ ساله، است که تابستان را با پدر بیوه‌اش ریموند (کلز بنگ) و معشوقه او السا (نایلیا هرزونه) در ویلایی در ریویرای فرانسه می‌گذراند. سسیل با سیریل (آلیوشا اشنایدر)، پسری محلی، رابطه عاشقانه‌ای آغاز می‌کند، اما ورود آن (کلوئی سوینی)، دوست قدیمی مادر مرحوم سسیل و طراح مد پاریسی، تعادل را برهم می‌زند. آن با رویکرد ساختارمندش و رابطه‌ای پیچیده با ریموند، حسادت و تحسین را در سسیل برمی‌انگیزد. سسیل برای بازپس‌گیری کنترل، نقشهای برای دور کردن آن طراحی می‌کند که به عواقب غم‌انگیزی منجر می‌شود. فیلم با تصاویر خیره‌کننده ماکسیمilian پیتنر، موسیقی ملایم، و جزئیاتی مانند صدای چاقو روی سیب، به موضوعات بلوغ، حسادت و روابط پیچیده زنان می‌پردازد. با این حال، به دلیل ریتم کند، فیلمنامه نامنسجم، فقدان تنش در روابط، و پایان‌بندی ضعیف، نقدهای متفاوتی دریافت کرد (۶۶٪ در راتن تومیتوز، ۶۵/۱۰۰ در متاکریتیک). بازی مک‌اینرنی و سوینی، طراحی صحنه، و حال‌وهوای تابستانی تحسین شدند، اما شخصیت‌پردازی سطحی و عدم شیمی بین سوینی و بنگ نقد شدند
خلاصه داستان: فیلم «سوجو» یک درام جنایی-بلوغی مکزیکی-آمریکایی-فرانسوی به کارگردانی و نویسندگی آسترید روندرو و فرناندا والادز است که جایزه بزرگ هیئت داوران سینمای جهان را در جشنواره ساندنس ۲۰۲۴ برد. داستان درباره سوجو (کوین آگیلار در کودکی، خوان خسوس وارلا در جوانی)، پسری ۴ ساله است که پس از قتل پدرش، یک آدمکش کارتل به نام خسوس «ال اوچو»، یتیم می‌شود. عمه‌اش نِمِسیا (یادیرا پرز) او را از انتقام کارتل نجات داده و در کلبه‌ای دورافتاده در میچوآکان مکزیک بزرگ می‌کند. سوجو در کودکی منزوی، در کنار عمه‌ها و پسرعموهایش جرمری (خایرو هرناندز) و جای (الکسیس وارلا) بزرگ می‌شود. در نوجوانی، وسوسه شده و به کارتل محلی می‌پیوندد، اما پس از قتل جرمری در جنگ باندی، نمسیا او را به مکزیکوسیتی می‌فرستد. در آنجا، سوجو با معلم ادبیاتش سوزان (ساندرا لورنزانو) آشنا می‌شود و به تحصیل روی می‌آورد، اما گذشته‌اش دوباره او را گرفتار می‌کند. فیلم با ساختار چهارفصلی، تصاویر خاکستری و رویایی از خیمنا آمان، و موسیقی پراکنده، به موضوعات سرنوشت، چرخه خشونت، و تلاش برای رهایی می‌پردازد. با این حال، به دلیل ریتم کند، پایان‌بندی مبهم، و شخصیت‌پردازی محدود برخی نقش‌ها، نقدهای متفاوتی دریافت کرد (۹۷٪ در راتن تومیتوز، ۸۰/۱۰۰ در متاکریتیک). بازی وارلا، فضای فیلم، و پیام اجتماعی آن تحسین شدند، اما داستان خطی و فقدان خشم کافی نقد شدند.
خلاصه داستان: فیلم «پسران» (به دانمارکی: Vogter) یک تریلر روان‌شناختی محصول مشترک دانمارک و سوئد به کارگردانی گوستاو مولر و نویسندگی مشترک او و امیل نیگارد آلبرتسن است که در بخش مسابقه جشنواره برلیناله ۲۰۲۴ نمایش داده شد. داستان حول اوا هانسن (سیدسه بابِت نودسن)، نگهبان زندان ایده‌آل‌گرا، می‌چرخد که با ورود میکِل (سباستین بول سارنینگ)، قاتل پسرش، به زندان محل کارش با بزرگ‌ترین معضل زندگی‌اش مواجه می‌شود. اوا بدون افشای رازش، درخواست انتقال به بخش میکِل، خشن‌ترین و خطرناک‌ترین بخش زندان، را می‌دهد. این تصمیم او را وارد یک بازی روان‌شناختی پرتنش با میکِل می‌کند، جایی که او با سوءاستفاده از قدرت خود، از کارهای کوچک مانند محروم کردن میکِل از سیگار تا اقدامات شدیدتر، انتقام می‌گیرد. فیلم که در زندان متروکه وریدسلوسلیل نزدیک کپنهاگ فیلم‌برداری شده، به موضوعات انتقام، اخلاق، و تأثیرات عاطفی غم و فقدان می‌پردازد. با این حال، به دلیل داستان غیرمنطقی در برخی نقاط، پایان‌بندی ناامیدکننده، و عدم کاوش عمیق در مضامین مانند مردانگی سمی یا سیستم زندان، نقدهای متفاوتی دریافت کرد (۸۰٪ در راتن تومیتوز از ۱۰ نقد، میانگین ۶/۱۰). بازی نودسن و سارنینگ، و فضای خفقان‌آور فیلم‌برداری یاسپر جی. اسپانینگ تحسین شدند، اما فیلمنامه شلخته و ریتم ناهموار نقد شدند.
خلاصه داستان: فیلم «وحشی‌ها» (به فرانسوی: Sauvages) یک انیمیشن استاپ‌موشن محصول مشترک سوئیس، فرانسه و بلژیک به کارگردانی کلود باراس است. داستان در جنگل‌های بورنئو رخ می‌دهد و درباره کریا (بابِت دو کاستر)، دختری ۱۱ ساله است که با پدرش، کارگر مزرعه روغن نخل، زندگی می‌کند. مادر مرحوم کریا از مردم بومی پنان بود، اما او علاقه‌ای به این میراث ندارد. کریا و پدرش یک بچه اورانگوتان به نام اوشی را نجات می‌دهند. وقتی سلای (مارتین ورسه)، پسرعموی پنان کریا، به دلیل تخریب جنگل توسط شرکت‌های چوب‌بری به خانه آن‌ها پناه می‌آورد، کریا، سلای و اوشی برای نجات جنگل بومی و کشف ریشه‌های کریا مبارزه می‌کنند. فیلم با تصاویر خیره‌کننده استاپ‌موشن، موسیقی «Tous les Cris les S.O.S» از دانیل بالاوان، و موضوعات زیست‌محیطی و ضداستعماری، به مسائل حقوق بومیان و حفاظت از طبیعت می‌پردازد. با این حال، به دلیل داستان ساده و قابل‌پیش‌بینی، ریتم کند برای کودکان، و فقدان دیدگاه‌های نو، نقدهای متفاوتی دریافت کرد (۱۰۰٪ در راتن تومیتوز از ۷ نقد، ۶.۸/۱۰ در IMDb). طراحی بصری، صداپیشگی دو کاستر و ورسه، و پیام زیست‌محیطی تحسین شدند، اما داستان خطی و پایان‌بندی معمولی نقد شدند. فیلم در جشنواره کن ۲۰۲۴ (بخش مخاطبان جوان) نمایش داده شد و نامزد بهترین انیمیشن و فیلم اروپایی در جوایز فیلم اروپا شد.
خلاصه داستان: فیلم «بی‌اصل‌ونسب» (به چینی: 白衣蒼狗) یک درام تایوانی-سنگاپوری-فرانسوی به کارگردانی چیانگ وی‌لیانگ و یین یو-چائو است که در بخش دوهفته کارگردانان جشنواره کن ۲۰۲۴ نمایش داده شد. داستان درباره اوم (وانلوپ رانگ‌کوم‌جاد)، یک مهاجر غیرقانونی تایلندی در مناطق کوهستانی تایوان است که بدون مدارک یا آموزش رسمی، به‌عنوان پرستار سالمندان و معلولان کار می‌کند. او تحت فشار رئیس بی‌رحمش، هسینگ (دانیل هونگ یو-هونگ)، مجبور به انجام کارهای سخت و گاه غیرقانونی است. اوم با مراقبت از می (لو یی-چینگ) و هوی (کئو شو-وی)، رابطه‌ای عاطفی با آن‌ها برقرار می‌کند، اما با عدم پرداخت دستمزد و سوءاستفاده‌های هسینگ، بین حفظ انسانیت و بقا گرفتار می‌شود. فیلم با فیلم‌برداری در نسبت آکادمیک و استفاده از سکوت و نماهای نزدیک، به موضوعات مهاجرت، استثمار، و اخلاقیات می‌پردازد. با این حال، به دلیل ریتم کند، شخصیت‌پردازی ناکافی برخی نقش‌ها، و داستان گاه یک‌بعدی، نقدهای متفاوتی دریافت کرد (۱۰۰٪ در راتن تومیتوز از ۷ نقد، میانگین ۷.۸/۱۰). بازی وانلوپ، فیلم‌برداری مایکل کاپرون، و فضای غم‌انگیز تحسین شدند، اما روایت بسته و کمبود طنز نقد شدند. فیلم جوایزی از جمله ذکر ویژه دوربین طلایی کن و بهترین فیلم آسیایی در جشنواره سنگاپور را کسب کرد
خلاصه داستان: فیلم «چگونه یک قتل را رقم بزنیم» (به فرانسوی: Un Ours dans le Jura) یک کمدی سیاه-جنایی فرانسوی به کارگردانی و نویسندگی فرانک دوبوسک است. داستان درباره میشل (فرانک دوبوسک) و کتی (لور کالامی)، زوجی میانسال و گرفتار مشکلات مالی در منطقه ژورا فرانسه است که زندگی یکنواختشان با یک حادثه غیرمنتظره دگرگون می‌شود. میشل هنگام رانندگی در شب کریسمس برای اجتناب از برخورد با یک خرس، با خودرویی تصادف می‌کند و دو سرنشین آن، که قاچاقچی مواد مخدر هستند، کشته می‌شوند. آن‌ها کیفی حاوی دو میلیون یورو و یک اسلحه پیدا می‌کنند. به جای گزارش حادثه، تصمیم می‌گیرند اجساد را مخفی کرده و پول را نگه دارند، اما تلاش‌های ناشیانه آن‌ها برای لاپوشانی، آن‌ها را وارد مارپیچی از جنایت، دروغ و موقعیت‌های پوچ می‌کند. بازرس محلی، ژان (بنوا پولورد)، که ظاهراً ساده‌لوح است، به آن‌ها مشکوک می‌شود، اما ممکن است زیرک‌تر از آنچه نشان می‌دهد باشد. فیلم با طنز سیاه، الهام از «فارگو» برادران کوئن، و صحنه‌هایی مانند پنهان کردن اجساد در برف، به موضوعات طمع، اخلاق و روابط خانوادگی می‌پردازد. با این حال، به دلیل داستان قابل‌پیش‌بینی، طنز گاه ناهمخوان، و شخصیت‌پردازی سطحی برخی نقشهای فرعی، نقدهای متفاوتی دریافت کرد. بازی دوبوسک، کالامی و پولورد، و فیلم‌برداری لودویک کولبو در مناظر برفی ژورا تحسین شدند، اما ریتم ناهموار و پایان‌بندی ساده نقد شدند.
خلاصه داستان: فیلم «نقض مارگریت» (به فرانسوی: Le Théorème de Marguerite) یک درام فرانسوی-سوئیسی به کارگردانی آنا نوویون و نویسندگی مشترک نوویون، اگنس فوور، ماری-استفان امبر، و متیو روبین است. داستان حول مارگریت هافمن (الا رومپف)، دانشجوی درخشان دکتری ریاضیات در دانشگاه معتبر اکول نورمال سوپریور (ENS) پاریس و تنها زن در کلاس خود، می‌چرخد که روی اثبات حدس گلدباخ (هر عدد زوج بزرگ‌تر از ۲ حاصل جمع دو عدد اول است) کار می‌کند. در روز ارائه تز خود، لوکاس ساولی (ژولین فریسون)، دانشجوی جدید تیم، خطایی致命在 پایان‌نامه او پیدا می‌کند که سه سال کارش را بی‌اعتبار می‌کند. مارگریت، که زندگی‌اش حول ریاضیات شکل گرفته، دچار فروپاشی روانی می‌شود، دانشگاه را ترک می‌کند و استادش، پروفسور ورنر (ژان-پیر داروسن)، را به خیانت متهم می‌کند. او برای اولین‌بار وارد دنیای واقعی می‌شود، با نوآ (سونیا بونی)، یک رقصنده آزاداندیش، دوست می‌شود، در محله چینی‌های پاریس کار پیدا می‌کند و با مهارت‌های ریاضی‌اش در بازی ماهجونگ می‌درخشد. این تجربیات، همراه با رابطه عاشقانه‌ای با لوکاس، به او کمک می‌کند تا با دیدی تازه به ریاضیات بازگردد و در نهایت راه‌حلی برای تز خود پیدا کند. فیلم به موضوعات هویت، تاب‌آوری، چالش‌های زنان در علم، و تعادل بین منطق و احساسات می‌پردازد. با این حال، به دلیل طرح قابل‌پیش‌بینی، کلیشه‌های عاشقانه، و شخصیت‌پردازی ضعیف برخی نقشهای فرعی، نقدهای متفاوتی دریافت کرد. بازی الا رومپف، فیلم‌برداری ژاک ژیرو، و نمایش ریاضیات به‌عنوان شعر تحسین شدند، اما ریتم کند و پایان‌بندی معمولی نقد شدند.
خلاصه داستان: فیلم «آنا» (به انگلیسی: ANИA) یک تریلر اکشن فرانسوی به نویسندگی، تهیه‌کنندگی و کارگردانی لوک بسون است که در سال ۲۰۱۹ منتشر شد. داستان در سال ۱۹۹۰ آغاز می‌شود و حول آنا پولیاتووا (ساشا لوس)، زنی جوان و زیبا از مسکو می‌چرخد که پس از زندگی دشوار با اعتیاد و خشونت خانگی، توسط الکس چنکوف (لوک اوانز)، مأمور KGB، به‌عنوان قاتل حرفه‌ای استخدام می‌شود. او تحت نظارت اولگا (هلن میرن)، مأمور ارشد KGB، به‌عنوان مدل در پاریس مخفیانه فعالیت می‌کند و مأموریت‌های مرگبار را انجام می‌دهد، از جمله حذف اولگ (اندرو هاوارد)، یک فروشنده اسلحه. آنا که به دنبال آزادی از این زندگی دوگانه است، با لنی میلر (سیلیان مورفی)، مأمور CIA، وارد معامله‌ای برای جاسوسی دوجانبه می‌شود و در نهایت با استفاده از هوش و مهارت‌هایش، نقشهای پیچیده برای فریب هر دو طرف و فرار طراحی می‌کند. فیلم با ساختار غیرخطی، پر از فلاش‌بک (مانند «سه سال قبل» یا «یک سال بعد»)، و صحنه‌های اکشن مانند قتل‌عام رستوران با بشقاب‌های شکسته، به موضوعات جاسوسی، خیانت، و جستجوی آزادی می‌پردازد. با این حال، به دلیل داستان پیچیده، ریتم نامنظم، فقدان عمق احساسی، و شباهت به فیلم‌های قبلی بسون مانند «نیکیتا» و «لئون»، نقدهای متفاوتی دریافت کرد. بازی هلن میرن و ساشا لوس، موسیقی اریک سرا، و صحنه‌های اکشن تحسین شدند، اما فیلم به دلیل کلیشه‌ها، ضعف در شخصیت‌پردازی، و پایان‌بندی قابل‌پیش‌بینی نقد شد.
خلاصه داستان: فیلم «دختری با سوزن» (به انگلیسی: The Girl with the Needle) یک درام تاریخی-ترسناک روان‌شناختی گاتیک محصول مشترک دانمارک، لهستان و سوئد به کارگردانی مگنوس فون هورن و نویسندگی فون هورن و لینه لانگ‌بک است. داستان در کپنهاگ پس از جنگ جهانی اول (۱۹۱۹) رخ می‌دهد و حول کارولین (ویک کارمن سونه)، کارگر جوان کارخانه‌ای که بیکار و باردار شده، می‌چرخد. او پس از طرد شدن توسط صاحب کارخانه و از دست دادن همسرش در جنگ، با داگمار (ترینه دیرهولم)، زنی کاریزماتیک که ظاهراً یک مغازه شیرینی‌فروشی دارد اما در خفا یک آژانس فرزندخواندگی غیرقانونی را اداره می‌کند، آشنا می‌شود. کارولین به‌عنوان دایه مشغول به کار می‌شود و رابطه‌ای نزدیک با داگمار شکل می‌دهد، اما به‌تدریج حقیقت وحشتناکی درباره فعالیت‌های داگمار، که به‌طور آزاد از داستان واقعی قاتل زنجیره‌ای دانمارکی داگمار اُوِربای الهام گرفته شده، کشف می‌کند. فیلم به موضوعات فقر، انتخاب‌های اخلاقی، مادری، تنهایی، و تأثیرات جنگ می‌پردازد و با فیلم‌برداری سیاه‌وسفید خیره‌کننده، حال‌وهوای فیلم‌های اکسپرسیونیستی آلمانی و نوآر را تداعی می‌کند. با این حال، به دلیل ریتم کند، سخنرانی پایانی بیش‌ازحد صریح درباره سقط جنین، و برخی صحنه‌های غیرضروری که به داستان اصلی کمک نمی‌کنند، نقدهای متفاوتی دریافت کرد. بازی‌های سونه و دیرهولم، طراحی صحنه، و موسیقی فردریک هافمایر تحسین شدند، اما داستان به دلیل ساده‌سازی برخی جنبه‌های تاریخی و کمبود عمق در شخصیت‌های فرعی مانند پیتر (بسیر زکری) و یورگن (یواخیم فی‌یِلستروپ) مورد انتقاد قرار گرفت.
خلاصه داستان: فیلم «تماس شبانه» (به فرانسه: La nuit se traîne) یک تریلر اکشن بلژیکی-فرانسوی به کارگردانی میشل بلانشار در اولین تجربه کارگردانی بلند خود و نویسندگی مشترک او با ژیل مارشاند و لوران براندنبورگر است. داستان در یک شب پرتنش در بروکسل و در پس‌زمینه اعتراضات Black Lives Matter رخ می‌دهد و حول مادی (جاناتان فلتره)، دانشجویی که شب‌ها به‌عنوان قفل‌ساز اضطراری کار می‌کند، می‌چرخد. مادی برای کمک به کلر (ناتاشا کریف)، دختری مرموز که ادعا می‌کند کلیدهایش را گم کرده، به آپارتمانی می‌رود، اما متوجه می‌شود کلر دزد است و کیف پولی متعلق به یانیک (رومن دوریس)، رئیس بی‌رحم یک باند جنایی، را سرقت کرده است. پس از درگیری خشونت‌آمیز که منجر به مرگ یکی از افراد یانیک می‌شود، مادی در حالی که از پلیس و جنایتکاران فرار می‌کند، تنها یک شب فرصت دارد تا بی‌گناهی خود را اثبات کند. فیلم با الهام از آثاری مانند «روز آموزش»، «وثیقه»، و «دوئل»، ترکیبی از اکشن، تعقیب و گریز (مانند دوچرخه‌سواری در پله‌های مترو)، و معضلات اخلاقی را ارائه می‌دهد و به موضوعات نژادپرستی، بی‌عدالتی اجتماعی، و بقا می‌پردازد. با این حال، به دلیل کلیشه‌هایی مانند «شرور کت‌وشلواری»، داستان عاشقانه ضعیف بین مادی و کلر، و پس‌زمینه BLM که به‌نظر برخی منتقدان روی داستان سوار شده و ناتمام مانده (مانند اشاره کوتاه به اشیای نازی در آپارتمان)، نقدهای متفاوتی دریافت کرد. بازی فلتره، کریف، و دوریس، فیلم‌برداری سیلوستر وانورنبرگ، و ریتم سریع تحسین شدند، اما پایان‌بندی مرتب و برخی حفره‌های داستانی (مانند اشتباهات اولیه مادی) مورد انتقاد قرار گرفتند.
